Börnin læra það sem fyrir þeim er haft.

Mér hefur nokkuð runnið til rifja sá hinn mikli skortur á úrlausnum sem fyrirfinnst gagnvart börnum sem greinst hafa með geðræna kvilla í kjölfar og eða ásamt viðvarandi vanda vegna fíknar. BUGL vinnur  einungis með vandamál af geðrænum toga nær eingöngu en meðferðarstofnanir eins og SÁÁ eru ekki í samstarfi við Barnaverndaryfirvöld þótt taki unglinga til meðferðar við fíkninni og vandamálið spanni einnig svið langvarandi tilrauna foreldra  og barnaverndaraðila til þess að finna mörk á atferli sem er viðkomandi einstaklingum til tjóns, og hamli áframhaldandi ástandi einstaklinga undir 18 ára aldri. Börn í vanda læra því að geta gengið inn í meðferð og út að vild í langan tíma sitt á hvað á vegum opinna deilda sem starfa, að starfssemi þessari hvort sem um er að ræða meðferðarúrræði á vegum Barnaverndarstofu ellegar SÁÁ, því vilji barnanna þótt kunni að vera viti sinu fjær er forsenda meðferðar . Að virða viljann er gott og gilt svo langt sem það nær en því miður allsendis ómöguleg úrlausn hvað varðar það atriði að aðstoða foreldra við það atriði að bera ábyrgð á börnum sínum til 18 ára aldurs, með viðeigandi mótí í öllum tilvikum og samstarfsleysi stofnanna er sinna starfi sem slíku endar sem verkefni í formi vandamála á vandamála ofan sem leyst eru með vistun barna í fangaklefum lögreglu og ferðalagi á geðdeild í nokkra klukkutíma þar sem viðkomandi barn er síðan sent í neyðarvistun á Stuðla, án frekari úrlausna aftur og aftur og aftur.

Viðkomandi aðilar allir leyfi ég mér að segja fórna höndum yfir því landslagi sem mál þessi innihalda hver svo sem um er að ræða en vandamálið hverfur ekki við það og því eru þessi orð rituð eina andvökunótt af mörgum á þessu ári sem foreldri barns í þessarri stöðu.

Foreldri eitt af mörgum sem mega þurfa að upplifa slíkt ástand mála að ég tel.

kv.gmaria.