Burt með öfga ismaskilgreiningar í formi femínisma, kommúnisma, eða annars.

Gallinn við öfgahyggju hvers konar er sá að sú hin sama tekur ekki mið af öðru en áhuga á einhliða framgöngu einstefnu sjónarmiða svo sem það atriði að gefið mál sé að, nógu margar konur í einni ríkisstjórn komi til með að þjóna markmiðum kvenna í samfélaginu, sem er sannarlega ekki gefið.

Það atriði að eitt samfélag þjóni konum eingöngu hlýtur einnig að þýða það að slíkt sé á kostnað hins kynsins, sem skekkir eðlilegt samhengi mála þar sem karl og kona byggja eitt samfélag saman.

Hér á landi er raunin því miður sú að þrátt fyrir Femínistafélag og alls konar kvennasamtök allra handa í hinum ýmsu málum hefur umbótum þess efnis að bæta launakjör hjá konum á almennum vinnumarkaði, ekki verið þokað nokkurn skapaðan hlut, nema síður sé.

Tilgangur öfgabaráttu skilgreininga hvers konar fellur því að hluta til um sjálft sig en vissulega finnast þar undantekningar á.

kv.Guðrún María.

Femínistar harma kynjamisrétti í ríkisstjórn

Tilvalinn tími til þess að taka vísitölutengingu launa og verðlags úr sambandi í eitt skipti fyrir öll.

Þegar sú staða er uppi að engar " markaðsaðstæður " eru fyrir hendi í einu þjóðfélagi, til hvers í ósköpunum er vísitölutenging launa og verðlags til staðar ?

Gefur það ekki augaleið að skattar þeir sem stjórnvöld hafa nú þegar hækkað upp úr öllu valdi, valda samtímis hækkun verðlags í landinu, þar með talið á lánum þeim sem fjármálastofnanir í eigu ríkisins innheimta illa eða ekki nokkurn skapaðan hlut af er skattpíndir launamenn eiga í hlut ?

Hér er fáránleg rússnesk rúlletta i gangi, sem skilar engu þegar upp er staðið og mun nærtækari aðferð hefði verið fyrir sitjandi ráðamenn að lækka tekjuskatt til þess að örva hagkerfið, og draga samtímis saman í þjónustu hins opinbera.

kv.Guðrún María.

Erfitt að spá um gengið

Ég sótti í fyrsta skipti um styrk úr sjóði verkalýðsfélagsins míns eftr 34 ára greiðslur í sjóði, og var synjað.

Vegna mikilla útgjalda er varða heilsufar á mínu heimili sótti ég í fyrsta skipti á ævinni um styrk úr sjóði verkalýðsfélags þess sem ég tilheyri nú á vinnumarkaði og heimilt er að sækja um styrk úr.

Ósk minni þess efnis var synjað en rökstuðning fyrir þeirri hinni sömu ákvörðun fæ ég ekki að sjá, þannig eru reglur þær sem gilda um starfssemi þessa.

Gegnum tíðina hefi ég gagnrýnt verkalýðshreyfinguna harðlega fyrir aulahátt við það að standa vörð um kaupmátt launþega á vinnumarkaði og kanski var mér hafnað vegna þess, það mun ég ekki fá að vita um.

Aumt er það eigi að síður að sækja um slikt eftir þetta langan tíma á vinnumarkaði með stöðugum greiðslum í sjóðina, og fá synjun við slíku.

kv.Guðrún María.

Verkalýðshreyfingin taki til í eigin ranni.

Hvaða heil brú er í því að eitthvað yfirregnhlífabandalag verkalýðsfélaga ASÍ sé með kostnaðarsaman rekstur þar sem sérstakur formaður þiggur laun sem eru hærri en laun alþingismanna, og einnig sérstakan hagfræðing, og verðlagseftirlit ?

Með öðrum orðum búið að búa til aukakostnað sem launþegar í landinu greiða fyrst og síðast.

Eftir því sem apparat þetta hefur vafið upp á sig því lélegri hafa samningar um kaup og kjör orðið, því miður.

Það hið sama átti sér stað áður en hrunið kom til sögu hér á landi.

Hvar eru siðareglur verkalýðshreyfingar varðandi það atriði að sýna það og sanna að hreyfingin gangi ekki erinda ákveðinna pólítískra sjónarmiða ?

Færa þarf umsýslu fjármuna lífeyrisjóðanna langt frá þeim er semja um kaup og kjör í landinu sem allra fyrst, og vinnuveitendur hafa ekkert að gera í stjórnir sjóða þessara, ekkert eðli máls samkvæmt.

Verkalýðshreyfingin á ekki að skipta sér af pólítik í landinu, frekar en stjórnvöld af kjarasamningum á vinnumarkaði, nema þegar stjórnvöld eru viðsemjendur.

Uppstokkunnar er þörf.

kv.Guðrún María.

Krónan þarf að styrkjast meira